Παγκόσμιο Κύπελλο 1974 : Γερμανία

Σάββατο, 24 Απριλίου 2010 12:53

Ομάδες	16
Ημερομηνία	13 Ιουνίου 1974 - 7 Ιουλίου 1974
Αγώνες	38
Σύνολο γκολ	97 (2.6 γκολ/αγώνα)
Θεατές	1.768.152 (46.530/αγώνα)
Νικητής	Δ.Γερμανία
2η θέση	Ολλανδία
3η θέση	Πολωνία
4η θέση	Βραζιλία

Το Μουντιάλ του 1970 θα μείνει για πάντα στην Ιστορία, κυρίως για δυο λόγους. Κατ'αρχας ήταν το πιο θεαματικό τουρνουά στην Ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Παράλληλα, η Βραζιλία έγινε η πρώτη ομάδα που κατακτά το πολυπόθητο τρόπαιο για τρίτη φορά και σύμφωνα με τους -τότε- κανονισμούς της FIFA δικαιούται να κρατήσει το κύπελλο Jules Rimet για πάντα στην κατοχή της. Από το Μουντιάλ του 1974 και μετά οι χορηγοί, το μάρκετινγκ και γενικά το χρήμα κυριαρχεί στο χώρο του ποδοσφαίρου και οι ρομαντικές εποχές έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Αλλαγές έχουμε και στην ηγεσία της FIFA, με τον Ζοάο Χαβελάνζε να αναλαμβάνει πρόεδρος ενώ ο Ιταλός γλύπτης Σίλβιο Κατσανίγκα δημιουργεί από ατόφιο χρυσάφι 18 καρατίων το "world cup trophy", που αντικατέστησε το "Jules Rimet Trophy" που βρισκόταν πλέον στην κατοχή της Βραζιλίας.

Το μεγάλο φαβορί εκείνης της διοργάνωσης ήταν η Ολλανδία του Γιόχαν Κρόιφ. Οι Ολλανδοί εκείνη την εποχή εφάρμοζαν το λεγόμενο "total football", το οποίο στηριζόταν στις γρήγορες εναλλαγές της μπάλας στην επίθεση σε συνδυασμό με μια άριστη εκτέλεση του τεχνητού off-side στα μετόπισθεν. Εκτός του Γιόχαν Κρόιφ οι Ολλανδοί διέθεταν και άλλους ποδοσφαιριστές μεγάλης κλάσης όπως οι Αρι Χάαν, Τζονι Ρεπ, Βιμ Φαν Χάνεγκεμ, Ρούντι Κρολ και πάνω απ’ όλους ο Γιόχαν Νέεσκενς, ο οποίος και ουσιαστικά έκανε το παιγνίδι της ομάδας. Πονούσαν μόνο στη θέση του τερματοφύλακα, καθώς ο Γιάν Γιόγκμπλουντ ήταν μέτριος προς κακός και η μεγάλη παραφωνία αυτής της «ορχήστρας».

Φαβορί μαζί με την Ολλανδία ήταν -φυσικά- η Βραζιλία (η οποία παρουσιαζόταν στο Μουντιάλ χωρίς τον Πελέ) και η Δ.Γερμανία. Σε ότι αφορά τη βραζιλιάνικη ομάδα, ήταν μια από τις χειρότερες όλων των εποχών για τη "χώρα του καφέ" καθώς εκτός του Πελέ απουσίαζαν και οι Τοστάο, Ζέρσον. Ο Ζαγκάλο δεν είχε πολλές επιλογές και μάλιστα όταν κλήθηκε να αντιμετωπίσει τη σπουδαία Ολλανδία, αναγκάστηκε να παρατάξει την ομάδα του με αμυντικούς προσανατολισμούς.

Στην τελική φάση της διοργάνωσης συμμετέχουν δεκαέξι ομάδες, χωρισμένες σε τέσσερα γκρουπ. Στον πρώτο όμιλο μάλιστα, Ανατολική και Δυτική Γερμανία κληρώθηκαν μαζί και θα έρχονταν για πρώτη φορά αντιμέτωπες στην Ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Στα προημιτελικά πέρασαν η Ανατολική Γερμανία, η Δυτική Γερμανία, η Ολλανδία, η Αργεντινή, η Βραζιλία, η Γιουκοσλαβία, η Πολωνία και η Σουηδία. Οι ομάδες χωρίστηκαν σε δυο ομίλους και οι πρώτοι κάθε ομίλου θα αγωνίζονταν στον τελικό. Η πορεία της Βραζιλίας σταμάτησε εκεί, με τον Γιόχαν Κρόιφ να σημειώνει δυο τέρματα κόντρα στην ανύπαρκτη Βραζιλία (που δεν ήταν σε θέση να σταματήσει το "total football" των Ολλανδών) και να δίνει στις τουλίπες την πρόκριση για τα ημιτελικά. Στο δεύτερο όμιλο η "Νασιοναλμανσαφτ" κατάφερε να αφήσει τελικά στη 2η θέση την σπουδαία εκείνη την περίοδο Πολωνία και εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο μεγάλο τελικό. Στον τελικό "της παρηγοριάς" η Πολωνία, με γκολ του Λάτο (που βγήκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 7 τέρματα) κατάφερε να κερδίσει τη Βραζιλία με 1-0 και να τερματίσει στην 3η θέση.

Ο Μεγάλος Τελικός διεξήχθη στις 7 Ιουλίου 1974 στο "Ολίμπιαστάντιον" του Μονάχου και είχε ξεκάθαρο φαβορί: Την Ολλανδία. Οι Γερμανοί είχαν να αντιπαρατάξουν μόνο τη δύναμη της έδρας. Το παιχνίδι ξεκινά, οι Ολλανδοί αλλάζουν 14 (!) φορές τη μπάλα χωρίς να την αγγίξει Γερμανός παίκτης, αυτή φτάνει στον Κρόιφ που ανατρέπεται μέσα στη μεγάλη περιοχή και κερδίζει το πέναλτι. Το οποίο μετατρέπει σε γκολ ο Νέεσκενς, κάνοντας το 1-0 για τους Ολλανδούς από νωρίς. Το γκολ αυτό όμως μάλλον κακό έκανε στον Κρόιφ και την παρέα του που σταμάτησαν να απειλούν την εστία των Γερμανών μέχρι να δεχθούν το γκολ της ισοφάρισης στο 25ο λεπτό από τον Μπράιτνερ (με πέναλτι). Ένα λεπτό πριν τη λήξη του ημιχρόνου η Γερμανία κατάφερε να πάρει κεφάλι στο σκορ μετατρέποντας σε γκολ μια φάση που φαινόταν εντελώς ακίνδυνη. Στην επανάληψη η Ολλανδία ήταν καταγιστική, χωρίς όμως να μπορέσει να ισοφαρίσει για να στείλει το παιχνίδι στην παράταση και το τέλος της λήξης βρήκε τους Γερμανούς ευτυχισμένους να πανηγυρίζουν..