Παγκόσμιο Κύπελλο 1954 : Ελβετία

Τετάρτη, 17 Μαρτίου 2010 19:40

Ομάδες	16
Ημερομηνία	16 Ιουνίου 1954 - 4 Ιουλίου 1954
Αγώνες	26
Σύνολο γκολ	140 (5.4 γκολ/αγώνα)
Θεατές	889.500 (34.211/αγώνα)
Νικητής	Δ. Γερμανία
2η θέση	Ουγγαρία
3η θέση	Αυστρία
4η θέση	Ουρουγουάη

Το πέμπτο Παγκόσμιο Κύπελλο συμπίπτει ημερολογιακά με τον εορτασμό για τα 50 χρόνια της FIFA, επομένως η επιλογή για τη χώρα που θα διοργάνωνε το μουντιάλ δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολη. Το στρατηγείο της FIFA βρίσκεται (ακόμη) στη Ζυρίχη και η Ελβετία ήταν σαφώς η προφανέστερη επιλογή. Η Ελβετία εξάλλου δεν είχε πολλές απώλειες από τον β' παγκόσμιο πόλεμο και ήταν η ισχυρότερη οικονομικά χώρα της Ευρώπης.

Η διοργάνωση ήταν οικονομικά απόλυτα επιτυχημένη, καθώς για πρώτη φορά η τηλεόραση καλύπτει (ένα μέρος) του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Αν και τα γήπεδα είχαν μικρή χωρητικότητα, οι Ελβετοί έδειχναν να γνωρίζουν τα μυστικά της επιτυχίας και τον τρόπο ώστε να κερδίσουν όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα από το τουρνουά.

Η FIFA είχε πλέον νέο πρόεδρο (Rodolphe Seeldrayers) και ο οποίος αποφάσισε να αλλάξει τον τρόπο διεξαγωγής της διοργάνωσης: Οι δεκαέξι ομάδες που έλαβαν μέρος στην τελική φάση χωρίστηκαν σε τέσσερα γκρουπ, με τις δυο πρώτες κάθε ομίλου να προκρίνονται στα προημιτελικά. Βέβαια, το σύστημα ήταν κάπως περίεργο καθώς οι δυο ομάδες που είχαν τεθεί επικεφαλείς σε κάθε όμιλο δεν θα έπαιζαν μεταξύ τους.

Σαν το μεγάλο φαβορί για την κατάκτηση του Μουντιάλ παρουσιαζόταν η Ουγγαρία, η οποία ήταν αήττητη από τον Μάιο του 1950 όταν και είχε χάσει στη Βιέννη από την Αυστρία με 5-3. Στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι το Μουντιάλ του 1954 οι Μαγυάροι είχαν κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στην Ολυμπιάδα του Ελσίνκι το 1952, ενώ είχαν κάνει όλη την ποδοσφαιρική Ευρώπη να παραμιλάει. Η Ουγγαρία εκείνης της εποχής ήταν ότι καλύτερο είχε εμφανιστεί ποτέ στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα. Διέθετε παίκτες παγκόσμιας κλάσης οι οποίοι έκαναν μαγικά πράγματα με την μπάλα. Ο Γιόζεφ Μπόζικ ήταν ο επιτελικός μέσος της ομάδας και ο Ζόλταν Τσίμπορ ο εγκέφαλος στη μεσαία γραμμή. Στην γραμμή κρούσης ο «καλπάζων συνταγματάρχης» Φέρεντς Πούσκας, ο Νάντορ Χιντεγκούτι και ο χρυσοκέφαλος Σάντορ Κοτσις ήταν τα μεγάλα όπλα της ομάδας.

Γύρω από αυτούς ήταν χτισμένη η υπόλοιπη ομάδα που ακόμα περιλάμβανε τον τερματοφύλακα Γκρόσιτς, τους αμυντικούς Γιένι Μπουζάνσκι, Μιχάλι Λάντος, Γίοζεφ Ζακάριας και Γκιούλα Λόραντ (τον προπονητή του ΠΑΟΚ που πέθανε στον πάγκο), ενώ την τέταρτη θέση στην επιθετική γραμμή διεκδικούσαν οι Λάζλο Μπούνταϊ, Πέτερ Πάλοτας καθώς και οι Γιόζεφ και Μιχάλι Τοτ. Η Ουγγαρία αποκαλείτο «αράντσιπατ» (χρυσή ομάδα) τόσο για το χρυσό μετάλλιο του Ελσίνκι όσο και για την ποιότητα του ποδοσφαίρου που πρόσφερε.

Οι δυο ημιτελικοί προσέφεραν πλούσιο θέαμα σε όσους τους παρακολούθησαν. Στον πρώτο, η Ουγγαρία επικράτησε με 4-2 της Ουρουγουάης στην παράταση, ενώ στον δεύτερο η Δυτική Γερμανία συνέτριψε με 6-1 τη γειτόνισσα Αυστρία.

Η Ουγγαρία ήταν το μεγάλο και αδιαφιλονίκητο φαβορί του τελικού. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετώπιζαν οι Μαγυάροι είχε να κάνει με τον τραυματισμό του Πούσκας, ο οποίος όμως ήθελε σαν τρελός να παίξει: «Εγώ θα παίξω. Έστω και με ένα πόδι θα κερδίσω τους Γερμανούς». Από την άλλη, ο προπονητής των Γερμανών Ζεπ Χερμπέργκερ, στην προσπάθειά του να αποφορτίσει το κλίμα και να αποβάλει το άγχος από τους παίκτες, τους είπε λίγο πριν τον αγώνα: «Αν κερδίσουμε θα έχουμε πραγματοποιήσει τη μεγαλύτερη έκπληξη στο Μουντιάλ. Όμως επειδή αυτό δεν πρόκειται να συμβεί, εμείς αύριο θα μπούμε στο γήπεδο να παίξουμε ότι μπορούμε και να χειροκροτήσουμε αυτή την τρομερή ομάδα, την Ουγγαρία».

Ο τελικός αρχίζει, ο Πούσκας ξεκινά κανονικά και μάλιστα σκοράρει για την ομάδα του κάνοντας το 1-0 για την Ουγγαρία. Δυο λεπτά αργότερα ο Σάντος Κοτσις κάνει το 2-0 και όλα δείχνουν πως οι Μαγυάροι θα έχουν ένα εύκολο απόγευμα. Η εξέλιξη όμως είναι διαφορετικοί, με τους Γερμανούς να ισοφαρίζουν πριν τη λήξη του πρώτου ημιχρόνου και ενώ είχε ξεκινήσει πολύ δυνατή βροχή, που μάλλον ευνοούσε τη Γερμανία, καθώς η Ουγγαρία ήταν περισσότερο τεχνική ομάδα.

Ο Πούσκας κούτσαινε και ουσιαστικά η Ουγγαρία έμοιαζε να παίζει με παίκτη λιγότερο. Θα αναρωτηθείτε βέβαια γιατί ο "καλπάζων συνταγματάρχης" δε γινόταν αλλαγή. Μια κουβέντα είναι αυτό, καθώς ο Πούσκας ήταν εκείνος που έκανε κουμάντο στην ομάδα και κανείς δε μπορούσε να του αντιμιλήσει..

Έξι λεπτά πριν το τέλος, ο Ραν κάνει το 3-2 δίνοντας προβάδισμα στους Γερμανούς όμως με την εκπνοή ο Πούσκας αποδυκνείει πόσο μεγάλος παίκτης ήταν, ισοφαρίζοντας χωρίς ουσιαστικά να μπορεί να περπατήσει. Ενώ οι Ούγγροι πανηγύριζαν ο Άγγλος διαιτητής Έλις, ακύρωσε το γκολ ως οφσαϊντ και ένα λεπτό αργότερα σφύριξε τη λήξη. Η Δυτική Γερμανία ήταν παγκόσμια πρωταθλήτρια, πετυχαίνοντας την απόλυτη έκπληξη. Ο Πούσκας περίλυπος έφυγε κλαίγοντας στα αποδυτήρια και δεν μπορούσε να πιστέψει τι είχε συμβεί..

Ξέρατε ότι..

Καμία ομάδα δεν τερμάτισε αήττητη στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ελβετίας. Ακόμα και οι νικητές Γερμανοί είχαν συντριβεί από τους Ούγγρους με 8-3 στην πρώτη φάση του θεσμού.

Υπάρχει ένας μύθος που σχετίζεται με την εντυπωσιακή φυσική κατάσταση των Γερμανών στον μεγάλο τελικό κόντρα στην Ουγγαρία. Την ώρα που οι Μαγυάροι έδειχναν να μη μπορούν να αντέξουν στο ρυθμό του αγώνα και μάλιστα κάτω από ιδιαίτερα δύσκολές συνθήκες (καταρρακτώδης βροχή), οι αντίπαλοί τους έδειχναν φρέσκοι και ακούραστοι. Κάποιοι υποστηρίζουν πως οι Γερμανοί ήταν ντοπαρισμένοι, κάτι που δεν αποδείχθηκε όμως ποτέ..

Η διάσημη χρυσο-πράσινη εμφάνιση της Βραζιλίας κάνει την εμφάνισή της για πρώτη φορά στο μουντιάλ της Ελβετίας το 1954. Οι Βραζιλιάνοι από το 1919 ως το 1952 χρησιμοποιούσαν τη λευκή εμφάνιση, η οποία όμως θεωρήθηκε πως δεν έφερνε γούρι στην ομάδα και έτσι αποφασίστηκε αυτή η αλλαγή.

Στον τελευταίο αγώνα του α' γύρου, Βραζιλία και Γιουκοσλαβία χρειάζονταν μόλις έναν βαθμό για να προκριθούν στην επόμενη φάση. Το σκορ ήταν 1-1 και προς το τέλος του αγώνα οι Γιουκοσλάβοι άρχισαν να φωνάζουν στους Βραζιλιάνους ότι ένας βαθμός τους αρκούσε για να τερματίσουν εκείνοι πρώτοι στη βαθμολογία. Οι 40.000 θεατές βέβαια διαμαρτύρονταν και σφύριζαν απογοητευμένοι, αλλά το τελικό σκορ δεν άλλαξε..

Για πρώτη και τελευταία φορά μια αυτόνομη περιοχή (η Σάαρλαντ, ένα από τα τωρινά γερμανικά κρατίδια) συμμετείχε στα προκριματικά της διοργάνωσης.

Ο αγώνας Αυστρία-Ελβετία με τελικό σκορ 7-5 (!) θα μείνει στην ιστορία ως ο πιο παραγωγικός αγώνας που διεξήχθη ποτέ σε Παγκόσμιο Κύπελλο.