Η χθεσινή νίκη δεν είναι μαγκιά. Καταξίωση λέγεται.

Το να βγω και να μιλήσω για τη σπουδαία νίκη του Παναθηναικού, δεν έχει κανένα νόημα. Το να σας πω για τη σπουδαία εμφάνιση του Νίνη και του Σισέ, πάλι δεν έχει νόημα. Τα είδατε και μόνοι σας. Το να βγω -σαν τις ελληνικές εφημερίδες- και να μιλήσω για Νέρωνες, ρωμαϊκά όργια και άλλα τέτοια ωραία, δε θα το κάνω γιατί δεν έχω ανάγκη να πουλήσω φύλλα. Ούτε θέλω να είμαι αρεστός στους φίλους του τριφυλλιού. Εξάλλου το θεωρώ κατάντια για μια εφημερίδα και την αθλητική δημοσιογραφία (ποια;), τη μια βδομάδα να αποθεώνουν τον Σισέ-Ξ και τους άλλους και την επόμενη να τους βγάζουν «τελειωμένους». Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά.

Επίσης, δε θα κάνω και το άλλο: Να μηδενίσω τελείως την αξία αυτής της ομάδας στο ευρωπαικό στερέωμα, λέγοντάς σας πως ο ΠΑΟ δεν έχει καμία τύχη να περάσει τη Ρόμα (πριν το παιχνίδι) και να βγω σήμερα με τα κασκόλ της Πανάθας στο blog, αποθεώνοντας τον Νίνη και τους άλλους. Κι αυτό κωλοτούμπα το θεωρώ. Το ότι θα περάσει ο ΠΑΟ το πίστευα, χθες έγραφα εξάλλου στο insports.gr πως: «ο ΠΑΟ δεν έχει την πολυτέλεια να «σνομπάρει» το αποψινό παιχνίδι. Και αυτό γιατί η Ρόμα έχει πολύ σημαντικές απουσίες (Τότι, Τόνι, Πιζάρο), δεν είναι η ομάδα-φόβητρο (σκεφτείτε να έπαιζε ο ΠΑΟ με μια άλλη ιταλική ομάδα, πχ Μίλαν ή Ίντερ) ενώ στην Ευρώπη έχει -κακά τα ψέματα- την «ταμπέλα» του loser. Απόψε υπάρχει μια τεράστια ευκαιρία, την οποία οι «πράσινοι» δεν πρέπει να αφήσουν να πάει χαμένη. Κανένας δε θα τους κατηγορήσει αν χτυπήσουν το παιχνίδι στα ίσια και απλώς αποκλειστούν από την ανωτερότητα των Ιταλών. Θα είναι (μεγάλο) όμως λάθος να μην μπουν ποτέ στον αγωνιστικό χώρο και να «παραδοθούν» στις ορέξεις του Βούτσινιτς και της παρέας του.»

ενώ στη στήλη μου στο Betorama υπογράμμιζα πως: «πολύ σπάνια κοντράρω τον Παναθηναικό σε ευρωπαικά παιχνίδια και αυτό γιατί με έχει «κουβαδιάσει» αρκετές φορές στο παρελθόν. Είναι δίκαια ο.. «πρέσβης» μας και όσα προβλήματα κι αν έχει αυτή η ομάδα, στα κρίσιμα ευρωπαικά βράδια, συνήθως δίνει το παρόν«.

Αυτό που σήμερα θέλω να τονίσω είναι η μαγκιά του ΠΑΟ να μας έχει «μάθει», να μας έχει «συνηθίσει» πλέον σε τέτοια αποτελέσματα. Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη δεν αποτελεί σύμπτωση και είναι πλέον δεδομένο πως αυτή η ομάδα είναι φτιαγμένη για μεγάλες ευρωπαικές βραδιές. Γιατί το να κάνεις μια-δυο νίκες σε τέτοιο επίπεδο είναι ένα σπουδαίο επίτευγμα, αλλά το να κάνεις νίκες συνεχώς, δεν αποτελεί κατόρθωμα, αλλά καταξίωση και πλήρη αποδοχή αυτού του Συλλόγου σαν ένα από τα σημαντικότερα και πιο επιτυχημένα κλαμπ στο ευρωπαικό στερέωμα.

Κόντρα στη Σταντάρ Λιέγης, ο δρόμος για την είσοδο στην 8αδα είναι ανοιχτός. Αρκεί να αντιμετωπιστεί η Βελγική ομάδα σαν μια νέα.. Ρόμα. Δηλαδή με σεβασμό στον αντίπαλο και απόλυτη αφοσίωση στο στόχο. Οι πιθανότητες αυτή τη φορά είναι πολύ περισσότερες για το «τριφύλλι»..

Αυτοί οι άνθρωποι πληρώνονται;

Για το Μπορντό-Ολυμπιακός δεν έχω να κάνω κάποιο σχόλιο. Το αποτέλεσμα νομίζω είναι λογικό, καθώς ο Ολυμπιακός δεν πίστεψε στον ίδιο του τον εαυτό και στην πραγματικότητα δεν μπήκε ποτέ στο παιχνίδι. Γιατί όταν έχεις μια μέτρια Μπορντό απέναντί σου, μέσα στην έδρα σου και δε μπορείς να την πιέσεις για να της βάλεις ένα-δυο γκολ, δεν δικαιούσαι να μιλάς για πρόκριση. Ακόμη και ισόπαλο να έληγε, ακόμη και με νίκη με 2-1 του Ολυμπιακού, το εκτός έδρας γκολ των Γάλλων νομίζω ότι (θα τους) αρκούσε.

Θέλω να σταθώ όμως στην φάση του τελευταίου λεπτού. Εκεί που γίνεται το «μελέ» μέσα στην περιοχή των Γάλλων και ο Γουεμπ ακυρώνει το γκολ. Και ειλικρινά, θα ήθελα τη γνώμη σας, αρκεί αυτή να είναι αντικειμενική.

Γιατί μάλλον τυφλός είμαι. Ή τρελός. Δηλαδή μόνο εγώ το βλέπω το χέρι του Ντάρμπισαιρ που πάει και καρφώνεται στο πρόσωπο του τερματοφύλακα; Αυτό, μέσα μάλιστα στη μικρή περιοχή, δεν είναι φάουλ; Πέντε άνθρωποι (δημοσιογράφοι) -που μάλιστα πληρώνονται, αδρά- έχουν δει τη φάση σε είκοσι ριπλέι και εξακολουθούν να υποστηρίζουν -με σθένος- ότι το γκολ έπρεπε να μετρήσει. «Προσπαθεί να μείνει όρθιος» είναι το σχόλιο του «αναλυτή»

Αν θέλετε, Κύριοι, να πουλάτε Ολυμπιακοφροσύνη, κάντε το. Μη το κάνετε όμως με αυτό τον τρόπο, γιατί ο κόσμος έχει ξυπνήσει. Και τέτοιες τακτικές δεν αποδίδουν πλέον..

ΥΓ Για το σχόλιο του Γιαννακόπουλου «όχι απλώς δεν βλέπω επιθετικό φάουλ του Ντέρμπισαιρ, αλλά είναι και πέναλτι» δεν έχω να πω κάτι. Έκλεισα την τηλεόραση και έβαλα ραδιόφωνο. Κάντε το κι εσείς..

ΥΓ2 Η κάθε χώρα έχει αυτά που της αξίζουν. Από τις κυβερνήσεις της, μέχρι τους δημοσιογράφους της..

Ο θρίαμβος του ΠΑΟΚ. Και της μπουρδολογίας.

Ο Παναθηναικός έχασε το παιχνίδι κόντρα στον ΠΑΟΚ και συνέχισε να κάνει αυτό που εδώ και καιρό κάνει: Να αδυνατεί να τελειώσει, ένα πρωτάθλημα που έμοιαζε δικό του. Να βάζει και να ξαναβάζει φωτιά σε ένα πρωτάθλημα όπου μπορούσε να είχε ολοκληρωθεί, εδώ και καιρό. Η χθεσινή τεράστια νίκη του ΠΑΟΚ τον βάζει για τα καλά στη διεκδίκηση και αυτό όχι για τυπικούς λόγους (οι δυο βαθμοί διαφορά από την κορυφή) αλλά για δυο, ουσιαστικούς λόγους:

α) Ο ΠΑΟΚ έχει το ευκολότερο πρόγραμμα από τους τρείς διεκδικητές. Το μόνο δύσκολο παιχνίδι που έχει να δώσει η ομάδα του Σάντος είναι αυτό στο «Βικελίδης». Και αυτό γιατί ο Άρης -αν ο ΠΑΟΚ διατηρείται μέχρι τότε στο παιχνίδι του τίτλου- θα κάνει τα πάντα για να τον κερδίσει και να του τον στερήσει. Ένα ακόμη αβαντάζ για τον «Δικέφαλλο του Βορρά» είναι το γεγονός ότι οι άλλοι δυο διεκδικητές (τρομάρα τους!) παίζουν μεταξύ τους, στο ΟΑΚΑ.

β) Ούτε ο Παναθηναικός αλλά ούτε και ο Ολυμπιακός δείχνουν ομάδες ικανές να κάνουν το 7Χ7 στη συνέχεια. Η εικόνα τους στο γήπεδο μιλά ξεκάθαρα, οι γκέλες είναι δεδομένες και θα έρθουν.

Μακάρι το πρωτάθλημα να ανέβει στην Τούμπα. Θα είναι η καλύτερη τονωτική ένεση για το ίδιο το ελληνικό ποδόσφαιρο. Οι δυο «αιώνιοι» έχουν σηκώσει αρκετές κούπες, ας αφήσουν και μια για ένα σύλλογο που είναι οργανωμένος, έχει σοβαρή διοίκηση και κάποιους εξαιρετικούς παίκτες. Για μια ομάδα που στην τελική είναι μια καλοκουρδισμένη μηχανή. Κι ας κερδίζει με 1-0. Τουλάχιστον ξέρει να παίρνει τις επαγγελματικές νίκες που ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε φέτος να πάρει και που ο Παναθηναικός πέταξε στα σκουπίδια με την άκαιρη και χωρίς λόγο απόλυση του Τεν Κάτε.

Αυτή την αλαζονεία πληρώνουν οι «πράσινοι». Την «μαγκιά» να απολύσεις έναν προπονητή που έχει βάλει σε μια σειρά την ομάδα, που σε 13 αγώνες μετρά 10 νίκες και 2 ισοπαλίες, με μόνη ήττα αυτή στο Καραισκάκη (μια ήττα σε ντέρμπι που μπορεί να θεωρηθεί απόλυτα φυσιολογική και εντός προγράμματος), εκτός αν ο ΠΑΟ είναι η Μπαρτσελόνα και είναι υποχρεωμένος να κερδίζει όλα τα παιχνίδια!

Ο Τεν Κάτε είχε το know-how, είχε συγκεκριμένα «πιστεύω» και ήξερε καλά πόσο μπορεί να αποδώσει η συγκεκριμένη ομάδα. Όταν ο ΠΑΟ λοιπόν έπαιρνε τις επαγγελματικές νίκες, έστω με 1-0, όλοι γκρίνιαζαν. «Η ομάδα δεν παίζει μπάλα«, λες και τα προηγούμενα χρόνια τρίβαμε τα μάτια μας με το θέαμα των «πρασίνων». «Η ομάδα δεν έχει σταθερό κορμό» έλεγαν οι ξερόλες-δημοσιογράφοι, επιχείρημα που έρχεται να καταρρεύσει σαν σπιρτόκουτο, τώρα που η ίδια ομάδα «με σταθερό κορμό» δεν καταφέρει να κερδίσει τα ίδια παιχνίδια που κέρδισε στον πρώτο γύρο. Τέλος, ακούστηκε και το απίστευτο «ο Ολλανδός είναι κακός χαρακτήρας«. Με το συμπάθειο Κύριοι, αλλά δε τον θέλω για γαμπρό. Προπονητής είναι. Τώρα που αντί για επαγγελματικές νίκες έρχονται οι επαγγελματικές ήττες, περιμένω από τους ξερόλες να βγουν να μιλήσουν. Τι να πούν όμως; Η «μαγκιά» στην Ελλάδα είναι να λες ότι θες, αλλά όταν η εξέλιξη των πραγμάτων δε σε δικαιώνει, εξαφανίζεσαι. Σε τρώει το σκοτάδι..

Οι κραυγές απελπισίας «διώξτε τον Ολλανδό» ακούστηκαν (δυστυχώς για την ίδια την ομάδα) μέχρι τα γραφεία τη διοίκησης και στο παιχνίδι με τον Ηρακλή οι «πράσινοι» κατεβαίνουν με το Νίκο Νιόπλια. Έγραφα εκείνη την περίοδο για το καλύτερο χριστουγεννιάτικο δώρο του Νικόλα Πατέρα στο Σωκράτη Κόκκαλη. Δικαιώνομαι πανηγυρικά, ελπίζοντας να μη δικαιωθώ και στο δεύτερο σκέλος της «πρόβλεψής» μου, δηλαδή να μην «καεί» στο τέλος (αν ο ΠΑΟ δεν πάρει το πρωτάθλημα) ο Νίκος ο Νιόπλιας. Γιατί δε φταίει σε τίποτα και στην τελική, δε το αξίζει. Είναι άνθρωπος που μπορεί να προσφέρει πολλά, αλλά κλήθηκε να το αποδείξει σε λάθος χρόνο.

Στα πέντε τελευταία παιχνίδια η ομάδα πήρε πέντε βαθμούς. Η διαφορά από το +8 βρίσκεται στο +2 και η καρδάρα με το γάλα χύθηκε. Δε ξέρω τι θα γίνει στο τέλος, αλλά η ασύστολη μπουρδολογία έκανε τη δουλειά της. Ακόμη κι αν ο ΠΑΟ πάρει το πρωτάθλημα, θα πρέπει η διοίκηση της ομάδας να σκεφτεί κάποια πράγματα αλλιώς. Για να είναι πιο «υποψιασμένη«, την επόμενη φορά..

Η μπαλάντα των αισθήσεων..

Μετά το 1-2 δεν περίμενα ότι ο Παναθηναικός θα καταφέρει να αντιδράσει. Πως το λέει η διαφήμιση; Α ναί, όταν κάποιοι έβλεπαν ένα βαρέλι, κάποιος είδε μια μπασκέτα. Έτσι έγινε και χθες, όταν κάποιοι σκέφτονταν τον ΠΑΟΚ και το παιχνίδι της Τούμπας, κάποιοι το είδαν αλλιώς..

Είναι δεδομένο πως αυτή η ομάδα έχει.. guts (sic) όταν αγωνίζεται στην Ευρώπη. Δεν εξηγείται αλλιώς, είναι το DNA της τέτοιο που μοιάζει «καταδικασμένη» να προσφέρει μεγάλες στιγμές (σαν και χθες..) τόσο στους φίλους της όσο και σε όλους τους Έλληνες (τουλάχιστον σε όσους δεν είναι κομπλεξικοί).

Κακά τα ψέματα, το έργο των «πρασίνων» στη ρεβανς του «Ολίμπικο» μόνο εύκολο δεν είναι. So what? Η Ρόμα παραμένει το φαβορί για την πρόκριση, κάτι που γνωρίζαμε και πριν το πρώτο παιχνίδι. Αυτό που έχει σημασία είναι η τεράστια χθεσινή νίκη. Όλοι όσοι βρέθηκαν στο ΟΑΚΑ, απλώς έζησαν τη στιγμή. Και αυτό μετράει. Όλα τα υπόλοιπα, τεχνικές αναλύσεις, ποιος έπαιξε καλά και ποιος όχι, μικρή (έως καθόλου) σημασία έχουν. Αυτά είναι για όσους τα.. ψειρίζουν. Για όλους τους άλλους, αυτούς που ζουν και αναπνέουν για τέτοιες μαγικές «ευρωπαικές» βραδιές, η ιστορία έγραψε ΠΑΟ-ΡΟΜΑ 3-2, με απίστευτη μάλιστα ανατροπή.

Όσο για το Νιόπλια; Tα του καίσαρος τω καίσαρι. Όπως τον έκραξα μετά την Καβάλα, έτσι τον παραδέχομαι σήμερα. Απίστευτες εμπνεύσεις οι αλλαγές του, τον δικαιώνουν πλήρως και τον κάνουν πρώτο «μάγκα». Ειδικά η αλλαγή του Μαρίνου ήταν σκέτη απόλαυση. Ελάχιστοι την κατάλαβαν, ακόμα πιο λίγοι θα μπορούσαν να την σκεφτούν.. Υπερφόρτωση στην δεξιά πλευρά, πάρε το τρίτο κύριε Ρανιέρι. Η αλαζονεία πληρώνεται..

Με τέτοιες εμφανίσεις αλλά και τέτοιες νίκες μεγαλώνουν οι οπαδοί. Αυτά έχουν να θυμούνται, αυτά θα διηγούνται στα παιδιά τους αργότερα. Δε μεγαλώνουν με κούπες και πρωταθλήματα. Γιατί αν ήταν έτσι, όλοι θα ήμασταν Ολυμπιακοί. Δε θα υπήρχαν φίλοι του Άρη, του ΠΑΟΚ, της ΑΕΚ.. Πως το λένε οι φίλοι μου στη Βόρεια Ελλάδα; «ΠΑΟΚ κι ας μη γ..ήσω ποτέ«. Αυτό είναι, Κύριοι, το ποδόσφαιρο.. Και οι ρομαντικοί, το ζουν και θα το ζουν αλλιώς..

Για όσους το έζησαν..

Τον αυτοκτόνησε.

Ο Παναθηναικός έχασε από την Καβάλα και ουσιαστικά έβαλε «φωτιά» στην κορυφή του πρωταθλήματος. Νομίζω πως οι «πράσινοι» πληρώνουν την αλαζονεία που επέδειξαν όταν βρέθηκαν στο +8, την περίοδο που ο Ολυμπιακός εμφάνιζε σημάδια.. αποσύνθεσης! Η ομάδα δεν ενισχύθηκε με μεταγραφές, στη λογική του «έχουμε σίγουρο όχι μόνο το πρωτάθλημα, αλλά και το νταμπλ» και τώρα που η διαφορά μειώθηκε στους 3 βαθμούς,  καλούνται να διαχειριστούν την κρίσιμη αυτή κατάσταση. Γνωρίζω καλά πως οι διοικούντες τον Παναθηναικό νιώθουν σαν να έφυγε το έδαφος κάτω από τα πόδια τους. Και την Κυριακή στην Τούμπα ρίχνουν την πρώτη ζαριά. Αυτή που θα μας αποκαλύψει αν ο ΠΑΟΚ έχει τα κότσια να διεκδικήσει μέχρι τέλους την κούπα. Τη δεύτερη ζαριά θα τη ρίξουν στο εντός με τον Ολυμπιακό..

Προσωπικά θεωρώ πως αποκλειστική ευθύνη για τη χθεσινή ήττα από την Καβάλα έχει ο Νίκος Νιόπλιας, ο οποίος έκανε όσα περισσότερα λάθη μπορούσε για να χάσει η ομάδα του. Ειδική αναφορά στον Ντε Μος δε χρειάζεται, ο άνθρωπος ξέρει τόση μπάλα όση δε ξέρουμε όλοι εμείς μαζί στην Ελλάδα. Straight Flush του έκανε χθες του Νικόλα και τον κέρδισε από τα αποδυτήρια. Ειδική αναφορά επίσης δε χρειάζεται ούτε στο ρόστερ της Καβάλας. Καμία έκπληξη δε μου προκαλεί ότι μια ομάδα με παίκτες όπως ο Ιτανζ, ο Ντουγκλάο, ο Σμόλαρεκ, ο Μουρ, ο Ορούμα, ο Ντομπρασίνοβιτς και ο Ρινκόν κέρδισε τον ΠΑΟ στο ΟΑΚΑ. Θέλω να σταθώ όμως στα τραγικά λάθη του Νιόπλια. Αυτά που χάρισαν τη νίκη στην Καβάλα, και μάλιστα απλόχερα.

1. Δεν είναι δυνατόν να παίζεις με μια (θεωρητικά) κατώτερη ομάδα στο ΟΑΚΑ, να βρίσκεσαι πίσω στο σκορ και να περνάς δεύτερο επιθετικό (Πετρόπουλος) στο 80′ λεπτό. Με 4-5-1 (μόνο 4-3-3 δεν έπεζε χθες ο ΠΑΟ) κόντρα σε μια ομάδα που παίζει με το πούλμαν παρκαρισμένο στην εστία της, δεν «μάμησε» κανείς.

2. Είναι αστείο να κάνεις αλλαγή το μοναδικό τεχνίτη-μπουκαδόρο-»ξέρω μπάλα» παίκτη σου (Λέτο) στο ημίχρονο. Κόντρα σε μια ομάδα που πρέπει να την «ανοίξεις» από τα άκρα για να σκοράρεις, λόγω της εξαιρετικά συμπαγούς αμυντικής της διάταξης, το μόνο παίκτη που έχεις για να παίξει στη γραμμή και να επιχειρήσει να αναστατώσει κάπως την αντίπαλη άμυνα, τον στέλνεις στα αποδυτήρια..

3. Είναι αδιανόητο να παίζεις με σέντρες όταν οι αντίπαλοι σέντερ μπακ είναι ο Ντουγκλάο και ο Μουρ. Είναι σαν να προσπαθείς να πιεις νερό από αντλία της πυροσβεστικής. Πλάκα έκανε ο πρώτος στον Σισέ (τον λυπήθηκα). Αλήθεια, πόσο θα ήθελαν να έχουν ένα παίκτη σαν το Ντουγκλάο στην άμυνά τους οι πράσινοι;

4. Άντε να το καταλάβω ότι μπήκε ο Νίνης για να περάσει μια κάθετη της προκοπής στο Τζιμπρίλ. Το αστείο είναι ότι ο Νίνης δεν έπαιξε πίσω από το Γάλλο! Κάτι σαν αριστερό χαφ ήταν ο πιτσιρικάς (τα κενά που άφησε ο Λέτο..), ο οποίος ήταν σε πολύ κακή μέρα. Ο Καραγκούνης προσπάθησε να κάνει παιχνίδι από τον άξονα, μάταια όμως.

5. Ο Νιόπλιας βλέπει ότι το «τρικ» με το Νίνη δεν πιάνει και βάζει και τον Κλέιτον. Το αστείο είναι ότι αντί να αντικατασταθεί ο Καραγκούνης (ή ακόμη και ο Νίνης, ο οποίος ήταν τραγικός), βγαίνει ο Σιμάο, ο μόνος δηλαδή που προσπαθούσε να μαζέψει κάπως τα πράγματα στο κέντρο. Η Καβάλα πλέον αλλάζει τη μπάλα με ευκολία και φτάνει ακόμα πιο εύκολα στο 2-0. Ο Παναθηναικός; Δεν κάνει ούτε φάση.

6. Καμία απολύτως οργάνωση, κανένα σχέδιο, κανένας στόχος. Η ομάδα παίζει άναρχα, δεν κάνει ευκαιρίες, οι παίκτες δε ξέρουν σε ποια θέση πρέπει να παίξουν (ειδικά όταν συνυπήρξαν οι Κλέιτον-Νίνης-Κατσουράνης-Καραγκούνης-Σαλπιγγίδης) και η ήττα έρχεται ως φυσικό επακόλουθο.

7. Ο Νιόπλιας δηλώνει μετά τον αγώνα: «Ο Λέτο δεν ήταν σε καλή μέρα και η αλλαγή του έγινε και για λόγους τακτικής. Πίστεψα ότι με τον Νίνη θα βρίσκαμε ότι μας έλειπε, αλλά δεν έγινε αυτό. Στο τέλος χάναμε 2-0 και έβαλα τον Κλέιτον και τον Πετρόπουλο. Ποιον να βάλω; Τον Μπιάρσμιρ και τον Μαρίνο;»

Και σκέφτομαι: Το να βγάλεις αγαπητέ Νικόλα τον Καραγκούνη, ας πούμε, και να παίξεις με Λέτο-Νίνη στα άκρα και Κατσουράνη στη μέση (αφήνοντας το Σιμάο ως μόνο αμυντικό μέσο) και παιρνώντας τον Σαλπιγγίδη δίπλα στο Γάλλο για να γεμίσει η περιοχή και να παίξεις 4-4-2 με ρόμβο, δεν υπάρχει ως επιλογή, έτσι; Εκτός αν έχουν υπογράψει κανένα συμβόλαιο που να απαγορεύει το συγκεκριμένο σύστημα..

Ρεσιτάλ οργίων λοιπόν χθες από τον coach των «πρασίνων», που δίνει το δικαίωμα πλέον σε Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ να ελπίζουν. Όχι γιατί έχουν καλύτερη ομάδα. Αλλά επειδή ο ΠΑΟ δίνει δικαιώματα, δείχνει να μη μπορεί να διαχειριστεί το προβάδισμα που έχει και εμφανίζει στα κρίσιμα σημεία τα κόμπλεξ του. Αυτά που εδώ και μια δεκαετία του στερούν τους τίτλους..

ΥΓ Αλήθεια, όλοι όσοι έκραζαν τον Τεν Κάτε και πανηγύριζαν όταν έφυγε, έχουν να μας πουν κάτι τώρα; Κομματάκι δύσκολο το βλέπω..
ΥΓ2 Μήπως τελικά -λεω εγώ, με το φτωχό μου το μυαλό- δεν έφταιγε σε όσα νομίζατε, Κύριοι, ο Ολλανδός; Μήπως τα προβλήματα αυτής της ομάδας είναι αλλού τελικά; Βαθύτερα; Τροφή για σκέψη..