Για όσους δε το έχουν καταλάβει ακόμη, χθες ο Νικόλας Πατέρας έκανε στον Σωκράτη Κόκκαλη το καλύτερο δώρο για τα Χριστούγεννα. Η απομάκρυνση του Χενκ Τεν Κάτε από τον πάγκο του Παναθηναϊκού τη δεδομένη χρονική στιγμή αποτελεί έγκλημα και μοιραίο λάθος τόσο σε επικοινωνιακό όσο και σε αγωνιστικό επίπεδο, το οποίο η ομάδα –ρισκάρω την πρόβλεψη πως- θα το πληρώσει. Μήπως τελικά το ελληνικό πρωτάθλημα είναι ένα παιχνίδι στο οποίο συμμετέχουν όσοι θέλουν αλλά στο τέλος κερδίζει πάντα ο Σωκράτης;
Επικοινωνιακό παιχνίδι
Τόσο ο Ανδρέας Βγενόπουλος όσο και ο Νικόλας Πατέρας στήριξαν όσο κανέναν άλλον προπονητή τον Ολλανδό. Αποτέλεσε εξάλλου προσωπική επιλογή τους και μάλιστα είχε δοθεί προς τα έξω η εντύπωση πως όταν έρθει η στιγμή να αποχωρήσει από την ομάδα, θα το κάνει μαζί με τον Κώστα Αντωνίου. «Μαζί ήρθαν, μαζί θα φύγουν» ήταν η επικοινωνιακή γραμμή της ΠΑΕ. Μια γραμμή που τσαλαπατήθηκε χθες το βράδυ με την απομάκρυνση του Ολλανδού προπονητή από τον πάγκο της ομάδας σε μια εντελώς άκυρη χρονική στιγμή.
Ο Νικόλας Πατέρας προσπαθεί να περάσει προς τα έξω ότι η απόφαση είναι προσωπική, καθαρά δική του, όμως η πραγματικότητα είναι ότι η συγκεκριμένη κίνηση έγινε με τη σύμφωνη γνώμη του Ανδρέα Βγενόπουλου. Η σκέψη τριγυρνούσε στο μυαλό των δυο ανδρών εδώ και καιρό και έγινε πράξη χθες το βράδυ. Με αυτή την κίνηση ο Ν.Πατέρας «Κοκκαλίζει» καθώς ουσιαστικά μιμείται τον τρόπο με τον οποίο ο μεγάλος του αντίπαλος, Σωκράτης Κόκκαλης, αλλάζει τους προπονητές όταν δε του κάνουν. Με συνοπτικές διαδικασίες δηλαδή και χωρίς να πάρει μια δεύτερη γνώμη. Ρωτήστε τον Παύλο Γιαννακόπουλο και θα καταλάβετε τι εννοώ..
Ποιος έδιωξε τον Τεν Κάτε;
Η αλήθεια είναι ότι τον Ολλανδό δε τον «έφαγε» ούτε ο κόσμος της ομάδας, ούτε η διοίκηση, ούτε οι παίκτες όπως εσφαλμένα νομίζουν πολλοί. Τον «τελείωσε» μια ομάδα συντεταγμένων ανθρώπων (μέσα στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και δημοσιογράφοι-αθλητικογράφοι), που εδώ και πολύ καιρό (ουσιαστικά από τις πρώτες ημέρες που ο συγκεκριμένος άνθρωπος έκατσε στον πάγκο της ομάδας) έσκαβαν τον λάκκο του. Στον Ολλανδό καταλογίστηκαν τα μύρια όσα. Ότι η ομάδα δεν παίζει μπάλα, ότι δεν ξέρει πώς να διαχειριστεί το ρόστερ, ότι κάνει αλλοπρόσαλλες αλλαγές, ότι είναι διπρόσωπος και κακός άνθρωπος. Ακόμα και gay τον έβγαλαν κάποιοι, αλλά στους τελευταίους μόνο να γελά κανείς με όσα γράφουν αρμόζει.
Μαζί με αυτή την ομάδα ανθρώπων λοιπόν, τάχθηκε και πολύς κόσμος, είτε φίλοι του Παναθηναικού είτε αντιπάλων ομάδων. Ξέρετε, η λογική της μάζας δυστυχώς ακόμη υπάρχει και παραμένει ριζωμένη βαθιά μέσα μας. Ο Έλληνας έχει μάθει να τάσσεται με τους πολλούς. Αυτό εξάλλου του δίνει ασφάλεια, τον κάνει να αισθάνεται ότι έχει δίκιο. Η παράλογη λογική του «όλος ο κόσμος το λέει, άρα έτσι θα είναι» ζει και βασιλεύει στην Ελλάδα.
Κριτική στον Ολλανδό άσκησαν ακόμα και οι πέτρες. Άλλοτε καλοπροαίρετη, άλλοτε κακοπροαίρετη. Αλλά είναι άλλο πράγμα το να ασκείς κριτική σε έναν άνθρωπο για όσα κάνει εντός του αγωνιστικού χώρου και εντελώς διαφορετικό το να του την «πέφτεις» καθημερινά με όποιο μέσο διαθέτεις, με όποιο τρόπο μπορείς, χωρίς να του αναγνωρίζεις καμία σωστή κίνηση, παρά μόνο λάθος επιλογές. Είναι άνανδρο.
Στην Ελλάδα όμως κανένας δε σέβεται τη δουλειά αλλά και την προσωπικότητα του άλλου. Γι’ αυτό και ελάχιστοι ήταν εκείνοι που κατάλαβαν πραγματικά τον Ολλανδό. Ο Τεν Κάτε ήταν ένας άνθρωπος από τον οποίο όχι μόνο ο Παναθηναικός αλλά και ολόκληρο το ελληνικό ποδόσφαιρο θα μπορούσε να κερδίσει πράγματα. Μια πολύ μεγάλη προσωπικότητα με ποδοσφαιρικές παραστάσεις από τις κορυφαίες ομάδες στον κόσμο στην Ελλάδα βαφτίστηκε «μυρωδιάς». Ένας άνθρωπος που είχε το θάρρος της γνώμης του και δε δίσταζε να πει όσα ένιωθε και πίστευε. Όμως στην Ελλάδα έχουμε μάθει να εκτιμάμε την ξύλινη γλώσσα και τους «καθώς πρέπει» Κυρίους..
Το «ποιοτικότερο» ρόστερ που είχε ποτέ ο ΠΑΟ
Ένα από τα επιχειρήματα όσων τάσσονται υπέρ της αποπομπής Τεν Κάτε είναι ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν μπόρεσε να διαχειριστεί σωστά το ποιοτικότερο ρόστερ που είχε ποτέ η ομάδα και ένα «πακτωλό εκατομμυρίων ευρώ» που η διοίκηση άπλωσε στα πόδια του Ολλανδού για να χτίσει μια ομάδα αξιώσεων. Ποια είναι όμως η αλήθεια;
Το ότι ο Παναθηναϊκός δεν έχει –δε θα σας μιλήσω για δυο, αλλά για- ένα αξιόπιστο σέντερ μπακ πάνω στο οποίο να χτίσει την άμυνά του είναι ευθύνη Τεν Κάτε; Τώρα που αναλαμβάνει ο Νιόπλιας, η αμυντική λειτουργία της ομάδας θα διορθωθεί; Οι ομάδες που κατεβαίνουν στο ΟΑΚΑ ως αντίπαλοι θα σταματήσουν να κάνουν φάσεις στην εστία του Τζόρβα; Ο Βύντρα θα μάθει να σεντράρει; Ο Σαριέγκι θα σοβαρευτεί; Ο Γκάμπριελ θα μάθει να μαρκάρει; Ο Κλέιτον –που λογικά θα επιστρέψει- θα λύσει τα δημιουργικά προβλήματα της ομάδας; Ερωτήματα που μάλλον αναπάντητα θα μείνουν, αν και προσωπικά την ξέρω την απάντηση..
Άνευ ποδοσφαιρικής λογικής
Δεν υπάρχει καμία (ποδοσφαιρική) λογική στην απόφαση του Νικόλα Πατέρα. Θα το καταλάβαινα αν έδιωχνε τον Τεν Κάτε το καλοκαίρι, δίνοντας στο νέο προπονητή της ομάδας χρόνο να δουλέψει με το υλικό που θα πάρει στα χέρια του και να χτίσει τον ΠΑΟ όπως εκείνος θέλει. Θα το καταλάβαινα στην τελική, αν τον έδιωχνε στην ερχόμενη διακοπή των Χριστουγέννων, δίνοντας την ευκαιρία στο Νιόπλια να έχει δυο εβδομάδες μπροστά του ώστε να προετοιμαστεί και ίδιος αλλά και η ομάδα. Τώρα όμως, επιτρέψτε μου να θεωρώ τη συγκεκριμένη σπασμοδική κίνηση τελείως, μα τελείως παράλογη και καταστροφική για την ομάδα.
Καταστροφική όχι γιατί ο Νιόπλιας δε μπορεί να την οδηγήσει στον τίτλο. Ίσα-ίσα τον εκτιμώ και σαν χαρακτήρα αλλά και σαν άνθρωπο με πολλές θεωρητικές γνώσεις στο άθλημα. Καταστροφική γιατί γεμίζει τον κόσμο της ομάδας με πολλές απορίες και ουσιαστικά τον «διχάζει», σε αυτούς που τάσσονται υπέρ της συγκεκριμένης κίνησης και όσους διαφωνούν.
Αρρώστια
Το έχω ξαναγράψει στο παρελθόν, ευκαιρία να το επαναλάβω. Ο Παναθηναικός πάσχει από μια ασθένεια, η οποία θα συνεχίσει να υπάρχει και να διογκώνεται όσο η ομάδα μένει μακριά από τους τίτλους. Χαρακτηριστικό της ασθένειας αυτής είναι ότι ακόμη και όταν στο εσωτερικό της ομάδας επικρατεί μια ηρεμία, μια ησυχία και ένας εφησυχασμός, οι άνθρωποί της είναι ικανοί να προκαλέσουν από το πουθενά αναταραχή! Όπως έγινε τώρα και με την περίπτωση Τεν Κάτε..
Ας μην «καεί» τουλάχιστον
Είναι τεράστιο ρίσκο η πρόσληψη του Νιόπλια. Όχι γιατί ο συγκεκριμένος άνθρωπος δε μπορεί να φέρει εις πέρας την πολύ δύσκολη αποστολή που ανέλαβε. Αλλά γιατί την ανέλαβε εντελώς ξαφνικά, εν μέσω της αγωνιστικής περιόδου και τη στιγμή που η πίεση για αποτελέσματα είναι τεράστια. Μια-δυο γκέλες ίσως είναι αρκετές για να χάσει ο ΠΑΟ το φετινό πρωτάθλημα και είναι πολύ άδικο για έναν άνθρωπο -που μπορεί να εξελιχθεί σε σπουδαίο προπονητή- να θεωρηθεί «αποτυχημένος» από τόσο νωρίς, και στην πραγματικότητα χωρίς να φέρει καμία ευθύνη. Γιατί αν χαθεί ο φετινός τίτλος δε θα φταίει ούτε ο Νιόπλιας, ούτε ο Βαζέχα, αλλά η ίδια η διοίκηση της ομάδας. Που είναι πολύ πιθανό το καλοκαίρι να ψάχνει για νέο προπονητή, με εμπειρίες και «όνομα» στην πιάτσα, για να αναλάβει το ποιοτικότερο ρόστερ που είχε ποτέ ο ΠΑΟ..