Όμιλος Α

Ο πρώτος όμιλος αποτελείται από τη διοργανώτρια Ν.Αφρική, το Μεξικό, την Ουρουγουάη και τη Γαλλία (θεωρητικά η θέση ανήκει στους Ιρλανδούς, αλλά όπως έχουμε ξαναπεί το ποδόσφαιρο δεν είναι πάντα τόσο δίκαιο). Πάμε να πάρουμε μια γεύση από τις ομάδες και να δούμε το πρόγραμμα των αγώνων.

Ν. Αφρική
Οι "Bafana Bafana" (που σημαίνει "τα αγόρια") δείχνουν να μη βρίσκονται σε τόσο καλή αγωνιστική κατάσταση, καθώς μετά το Confederations Cup, η Ν.Αφρική έχασε στα 8 από τα 9 παιχνίδια που έδωσε. Ο Carlos Alberto Parreira επέστρεψε για να οδηγήσει τη Ν.Αφρική στο δρόμο των επιτυχιών, όμως το έργο του μόνο εύκολο δε θα είναι. Η ομάδα έχει χάσει την αίγλη του παρελθόντος και το ρόστερ δεν είναι τόσο ποιοτικό. Σαν τη μύγα μες το γάλα ξεχωρίζει ο μέσος της Έβερτον Steven Pienaar, που είναι και ο ηγέτης της ομάδας ενώ αξίζει να δώσετε λίγη προσοχή και στον Matthew Booth, ο οποίος είναι ο πανύψηλος (1.98 παρακαλώ) κεντρικός αμυντικός της ομάδας και μάλιστα ο μόνος λευκός παίκτης της Νοτίου Αφρικής. Αγωνιστικά η Ν.Αφρική είναι πίσω και από τη Γαλλία, και από το Μεξικό και από την Ουρουγουάη. Όμως, έχουμε δει και στο παρελθόν ότι οι διοργανωτές παίρνουν κάποια.. "κουκούτσια" παραπάνω και δε θα μου κάνει καμία εντύπωση αν τελικά η ομάδα τερματίσει στις δυο πρώτες θέσεις του ομίλου.

Μεξικό
Ο Sven-Goran Eriksson δεν "στέριωσε" στο Μεξικό και μετά από ένα πολύ άσχημο ξεκίνημα στην προκριματική φάση, αντικαταστάθηκε από τον Javie Aguirre. Τον προπονητή δηλαδή που οδήγησε την Εθνική ομάδα του Μεξικό στους "16" του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2002. Με τον Aguirre στον πάγκο του, το Μεξικό έκανε πέντε νίκες στα έξι τελευταία παιχνίδια της προκριματικής φάσης κι έτσι πήρε το εισιτήριο για τη Ν.Αφρική, τερματίζοντας ένα πόντο πίσω από τις ΗΠΑ. Το ρόστερ της ομάδας είναι πλούσιο, ξεχωρίζει φυσικά η ηγετική μορφή του Rafael Marquez της Μπαρτσελόνα ενώ εξαιρετικές επιλογές αποτελούν και οι Carlos Salcido, Ricardo Osorio, Andres Guardado, Carlos Vela. Το Μεξικό θα δώσει το παρόν σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπελλου για 5η συνεχή φορά (από το 1994) και στόχος φυσικά είναι η πρόκριση στη φάση των "16".

Ουρουγουάη
Η Ουρουγουάη είναι μια από τις πιο παραδοσιακές δυνάμεις του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Είναι η χώρα που κατέκτησε το πρώτο τρόπαιο (το 1930, κερδίζοντας την Αργεντινή στον τελικό του Μοντεβιδέο) και επανέλαβε τον θρίαμβό της είκοσι χρόνια αργότερα, κερδίζοντας την διοργανώτρια Βραζιλία στο μουντιάλ του 1950. Οι Ουρουγουανοί στηρίζουν τις ελπίδες τους στο πολύ δυνατό επιθετικό δίδυμο της ομάδας. Ο Luis Suarez (ο 23χρονος επιθετικός του Άγιαξ) και ο Diego Forlan (της Ατλέτικο Μαδρίτης) συνδυάζονται εκπληκτικά στην επίθεση και μπορούν να καταστρέψουν οποιαδήποτε άμυνα. Ο υπόλοιπος κορμός της ομάδας διαθέτει πολύ καλούς και έμπειρους παίκτες όπως οι Lugano, Martin Caceres, Maxi Pereira, Cristian Rodriguez και ο γνωστός μας από το πέρασμά του από τον Άρη Sebastian Abreu.

Γαλλία
Όπως λέγαμε και στην εισαγωγή, στη θέση των Γάλλων θεωρητικά έπρεπε να βρίσκεται η Ιρλανδία καθώς οι "les bleus" χρειάστηκαν τη διπλή παράβαση με το χέρι του Thierry Henry για να αποκλείσουν τους μαχητές Ιρλανδούς στην παράταση του δεύτερου αγώνα στο "Stade De France" και να πάρουν εκείνοι το εισιτήριο για τη Ν.Αφρική. Ο Raymond Domenech είναι ίσως ο πιο αμφιλεγόμενος προπονητής του μουντιάλ και προσωπικά απορώ πώς η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Γαλλίας τον κρατά ακόμη στον πάγκο της ομάδας. Η ποιότητα του γαλλικού ρόστερ είναι αδιαμφισβήτητη. Ο Hugo Lloris είναι ήδη ένας σπουδαίος τερματοφύλακας (και εκτιμώ πως μέσα στα επόμενα χρόνια θα είναι ο καλύτερος στον κόσμο), στην άμυνα ξεχωρίζει η παρουσία των Gallas, Mexes, Abidal και Evra, οι Lassana Diarra, Yohan Gourcuff, Frank Ribery δεσπόζουν στο χώρο του κέντρου ενώ στην επίθεση υπάρχει ο Henry, ο Benzema και ο Anelka. Επιθετικοί που μπορούν να κάνουν τη διαφορά και να σκοράρουν από το πουθενά. Κι όμως, παρά την εμπειρία, την ποιότητα και τις πολλές λύσεις, η Γαλλία δείχνει να μην έχει το "κάτι" που είχε η "φουρνιά" του μεγάλου Zidane, του Thuram και του Makelele. Ακόμη κι αν πάρει την πρόκριση για την επόμενη φάση, είναι δεδομένο ότι θα δυσκολευτεί ιδιαίτερα.