Η μεγαλύτερη ώρα από όλες, μόλις έφτασε αγαπητοί. Έχουμε και λέμε:
Γερμανία εναντίον Ισπανίας, με φόντο τον ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό θρόνο.
Αυτές είναι οι δύο ομάδες που επέζησαν τελικά από τον "πόλεμο" που
ξεκίνησε στη γηραιά ήπειρο τρεις εβδομάδες πριν, στον οποίο συμμετείχαν
συνολικά 16 συγκροτήματα.
Εν τέλει όμως, το μεγάλο ραντεβού είναι μόνο για δύο, και το βαρύτιμο
τρόπαιο μόνο για έναν... "Πάντσερ" εναντίον "φούριας ρόχας" λοιπόν, σε
ένα dejavu με τις (πολύ) παλιές στιγμές δόξας και για τους δύο...
Οι
μεν Γερμανοί, για πρώτη φορά από το 1996 και μετά έφτασαν σε σημείο να
είναι ικανοί να πείσουν... Να πείσουν το κοινό τους, τους αντιπάλους
τους, τους εαυτούς τους. Ούτε στο μουντιάλ 2002, ούτε στο μουντιάλ
2006, στις δύο μεγάλες διοργανώσεις από τότε που τα πήγαν καλά, δεν
είχαν μια ομάδα η οποία να αποτελεί το παλιό φόβητρο της
"νατσιοναλμανσάφτ". Ούτε τώρα την έχουν, ωστόσο για πρώτη φορά, δώδεκα
χρόνια μετά, έχουν... κάτι από τη λάμψη του παρελθόντος.
Δεν
βλέπουμε πλέον σε καμία περίπτωση 11 Γερμανούς να μπαίνουν μέσα και να
παίζουν άτεχνο ποδόσφαιρο, μπάλα καθαρά τακτικής και ατελείωτων
τρεξιμάτων, λες και πρόκειται για τους πρώτους Ευρωπαίους επαρχιώτες.
Πλέον έχουν προστεθεί καλλιτεχνικές πινελιές. Τα "πάντσερ" έχουν
εμπιστοσύνη στα πόδια τους και άλλον αέρα μέσα στο τερέν. Και
ενδεικτικότερο γεγονός αυτού, δεν είναι άλλο από το ότι για τη
Γερμανία, όχι μόνο αυτή είναι η πρώτη παρουσία σε τελικό μετά το 1996,
αλλά και η πρώτη αξιόλογη πορεία για αυτούς μετά από εκείνο το Euro
(στην Αγγλία), αφού στα ακόλουθα Euro 2000 και Euro 2004 είχαν
αποκλειστεί στους ομίλους!
Meeting με την ιστορία έχουν όμως και
οι Ισπανοί. Η ομάδα του Λουίς Αραγονές έχει τη μία και μοναδική
ευκαιρία να πετάξει από πάνω της, τώρα και για πάντα, την ταμπέλα του
λούζερ, γυρνώντας με την κούπα πίσω στη Μαδρίτη. Οι "φούριας ρόχας"
μπορεί σε όλες τις τελευταίες μεγάλες διοργανώσεις να έβλεπαν
προημιτελικά και να άλλαζαν πεζοδρόμιο, παρότι πάντα στα χαρτιά είχαν
μια από τις ισχυρότερες ομάδες σε οποιοδήποτε τουρνουά, ωστόσο αυτό
άλλαξε φέτος, αφού στο στρατόπεδο της Ισπανίας υπάρχει μια νικηφόρα
αύρα.
Η ίδια αύρα, που τους έχει κρατήσει αήττητους σε αυτό το
Euro, και η ίδια αύρα που τους καθιστά στον τελικό φαβορί για το
κύπελλο. Βάσει υλικού οι Ισπανοί μπορούν να υπερηφανεύονται ότι
υπερτερούν των Γερμανών. Αν υπερτερήσουν και στον τομέα που ονομάζεται
"guts", τότε θα είναι και οι πρωταθλητές. Πρωταθλητές για πρώτη φορά
μετά από 44 χρόνια. Αυτό όμως χωράει πολλής κουβέντας και
επιχειρηματολογίας μέχρι, το τελευταίο σφύριγμα του Ροζέτι (ρέφερι του
μεγάλου φινάλε)...
Η ιστορία
Η Γερμανία έχει
σαφέστατα πιο φανταχτερό παρελθόν. Η ομάδα του Λεβ κουβαλάει στην πλάτη
τρία μουντιάλ και τρία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, έχοντας φτάσει μάλιστα
στα ημιτελικά των δύο αυτών διοργανώσεων συνολικά 18 φορές. Από την
άλλη η Ισπανία έχει φτάσει στους "4" μόλις τέσσερις φορές,
συμπεριλαμβανομένης της φετινής, με το καλύτερο τους τελείωμα σε
μουντιάλ να είναι η τέταρτη θέση (1950), ενώ στην ευρωπαϊκή όχθη, έχουν
κατακτήσει τον ευρωπαϊκό τίτλο μόλις μία φορά (το 1964) και έχουν
φτάσει ως τον τελικό άλλη μία το 1984 (όταν και έχασαν από τους Γάλλους
με 2-0).
Παλιές συναντήσεις
Η Γερμανία διατηρεί
και εδώ ένα μικρό προβάδισμα, έχοντας οχτώ νίκες απέναντι στους
Ισπανούς, έξι ήττες και πέντε ισοπαλίες. Όσον αφορά σε μεγάλες
διοργανώσεις, οι Ισπανοί έθεσαν εκτός νυμφώνος τους Γερμανούς στον
δρόμο προς τον τελικό του 1984, αλλά έφυγαν με σκυμμένα τα κεφάλια σε
τρεις άλλες διοργανώσεις, και συγκεκριμένα στα Euro 1966, 1982 και
1988. Η τελευταία νίκη της Γερμανία επί των "φούριας ρόχας" εντοπίζεται
το 2000 με 4-1(φιλικό), ενώ η αντίστοιχη των Ισπανών το 2003 με
3-1(πάλι φιλικό).
Τα νέα των ομάδων
Γερμανία
O
Τόρστεν Φρινγκς είναι το μεγάλο ερωτηματικό για την ομάδα του Λεβ, αφού
υποφέρει από τραυματισμό στα πλευρά. Ωστόσο, αναλογιζόμενοι το πρόβλημα
του Σίμον Ρόλφες από το ματς με την Τουρκία, και την καλή εμφάνιση του
Φρινγκς με το που μπήκε στον ημιτελικό, μπορούμε να περιμένουμε ότι ο
παίκτης τελικά θα πάρει μέρος στο ματς.
Από εκεί και πέρα, ο
Τόμας Χιλτσμπέργκερ αναμένεται να έχει κανονικά τη θέση του αντί του
Μάριο Γκόμεζ, ο οποίος απογοήτευσε στη φάση των ομίλων και θα μπορούσε
να χρησιμοποιηθεί μόνο ως αλλαγή στον τελικό. Η ομάδα γενικά αναμένεται
να παραταχθεί στο ίδιο μοτίβο με τα νοκ-άουτ ματς, κάτι που σημαίνει
ότι δεν υπάρχει θέση στην ενδεκάδα για παίκτες όπως ο επιθετικογενής
φουλ-μπακ Γιάνσεν ή ο Φριτζ, αφού ο Σβαινστάιγκερ έχει καλύψει και με
το παραπάνω τις πτέρυγες με την παρουσία του.
Πιθανή
ενδεκάδα: Λέμαν, Φρίντριχ, Μέτσελντερ, Μερτεζάκερ, Λαμ, Σβαινστάιγκερ,
Φρινγκς, Μπάλακ, Χίλτσμπεργκερ, Ποντόλσκι, Κλόζε (4-5-1)
Ισπανία
Ο
πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης, Νταβίντ Βίγια, αναμένεται να μην
βρίσκεται στους πρώτους 11 λόγω του μυϊκού τραυματισμού που
"κληρονόμησε" απέναντι στους Ρώσους. Ίσως έρθει από τον πάγκο πάντως,
αν έχει προλάβει να βρεθεί σε ικανοποιητική κατάσταση, αλλά και αν οι
συνθήκες του αγώνα το απαιτήσουν.
Χωρίς τον Βίγια, ο Αραγονές
δεν είναι πιθανό να παίξει με δύο επιθετικούς, αφού ο Γουίθα επουδενί
δεν δείχνει κατάλληλος να ταιριάξει στη γραμμή κρούσης με τον Τόρες.
Για αυτό ο Ισπανός εκλέκτορας ετοιμάζει τον Σεσκ Φάμπρεγας να λάβει
θέση στη μεσαία γραμμή, και ως εκ τούτου όλη την ομάδα του να αγωνιστεί
με 5 παίκτες στο κέντρο.
Πιθανή ενδεκάδα: Κασίγιας, Ράμος, Πουγιόλ, Μαρτσένα, Καμπτεβίλα, Ινιέστα, Τσάβι, Σένα, Φάμπρεγας, Σίλβα, Τόρες
|