Οι Ιταλοί κατεβαίνουν στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ως ένα από τα φαβορί για
την κατάκτηση του τροπαίου. Μετά από τον θρίαμβο του 2006 και την
κατάκτηση του παγκοσμίου κυπέλλου, κάτι τέτοιο θα ήταν μοναδικό (μόνο η
Γαλλία το έχει πετύχει αυτό στην Ευρώπη, με τα τρόπαια του 1998 και του
2000), αλλά στη γείτονα χώρα, όλοι είναι αρκετά αισιόδοξοι. Η ομάδα δεν
έχει αλλάξει και πολύ σε σχέση με αυτήν που κατέκτησε το μουντιάλ δύο
χρόνια νωρίτερα στα γερμανικά γήπεδα, όμως θα έχει δύο σημαντικότατες
διαφορές. Αυτές εστιάζονται σε δύο παίκτες που λείπουν από το τωρινό
σχήμα.
Η μία είναι αυτή του Φραντσέσκο Τότι, και η άλλη του
Αλεσάντρο Νέστα. Αμφότεροι υπήρξαν στο παρελθόν βασικότατα στελέχοι των
«ατζούρι», αλλά πλέον έχουν αποσυρθεί από το διεθνές ποδόσφαιρο. Μπορεί
βέβαια να μην υπάρχουν αυτοί, αλλά θα υπάρχει ολόφρεσκο «αίμα» για τους
Ιταλούς, που αφορά παίκτες όπως ο Μποριέλο, ο Κουαλιαρέλα, ο Ακουιλάνι
και ο Ντι Νατάλε, οι οποίοι κάθε άλλο παρά πιτσιρίκια είναι, ωστόσο θα
έχουν την πρώτη τους ουσιαστική ευκαιρία να διακριθούν σε επίπεδο
Εθνικών ομάδων. Για τους Ιταλούς το Euro είναι ένα μεγάλο απωθημένο,
καθώς πάνε σαράντα ολόκληρα χρόνια από τότε που η «σκουάντρα ατζούρα»
στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης για πρώτη και τελευταία φορά.
Το
απωθημένο αυτό μεγαλώνει ακόμη περισσότερο, όταν κάποιος από τους
Ιταλούς θυμάται πώς έχασαν το τρόπαιο το 2000, όταν προηγούντο απέναντι
στη Γαλλία μέχρι το τελευταίο λεπτό, για να ισοφαριστούν 30 δεύτερα
πριν τη λήξη και να χάσουν τελικά το τρόπαιο στην παράταση. Η μοίρα
τους ήταν ακόμα χειρότερη το 2004, όταν δεν πέρασαν καν τη φάση των
ομίλων, αφού με τα σκανδιναβικά τερτίπια Δανίας-Σουηδίας (εκείνο το
πολύ περίεργο 2-2) έμειναν τρίτοι στη βαθμολογία του γκρουπ. Έτσι, με
το που πέρασαν ως επικεφαλής του δεύτερου προκριματικού ομίλου στο
Euro, η επιτυχία έγινε αυτομάτως απαιτητή...
Ο ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ
Ο
Ρομπέρτο Ντονατόνι, είχε να σηκώσει στις πλάτες μια πολύ βαριά
κληρονομιά μετά το 2006. Ο Μαρσέλο Λίπι εγκατέλειπε... πάνω στο άλογο
τη «σκουάντρα ατζούρα» αφήνοντας τους Ιταλούς στα κρύα του λουτρού να
ψάχνουν τον αντικαταστάτη που θα καθόταν στον πάγκο μιας ομάδας, που
πλέον ήταν παγκόσμια πρωταθλήτρια. Τελικά τον βρήκαν στο πρόσωπο του
Ρομπέρτο Ντοναντόνι. Ο Ιταλός βρήκε με τη μία τον μπελά του από τον
Τύπο, καθώς κανείς δεν τον θεωρούσε ικανό να αναλάβει το όλο εγχείρημα.
Οι δυσκολίες του πολλαπλασιάθηκαν όταν στα πρώτα δύο ματς των
προκριμάτικών του Euro έφερε μόλις έναν βαθμό, όμως στη συνέχεια
έκλεισε πολλά στόματα αφού οδήγησε την Ιταλία στην κορυφή ενός δύσκολου
προκριματικού που περιλάμβανε εκτός των άλλων, Γαλλία, Ουκρανία και
Σκωτία. Ακόμη και μετά από αυτή την επιτυχία υπάρχουν πολλοί που του
την έχουν στημένη στη γωνία, όμως πλέον αισθάνεται και ο ίδιος και η
ομάδα πολύ καλύτερα.
ΑΣΤΕΡΙΑ - ΤΑΚΤΙΚΗ
Μετά τη
αποχώρηση του Φραντσέσκο Τότι, η αλλαγή του συστήματος ήταν μάλλον
υποχρεωτική. Ο «καπιτάνο» της Ρόμα είναι μοναδικός στο είδος του, και
έτσι ο Ντοναντόνι έβγαλε αρκετούς λαγούς από το καπέλο του έως ότου
καταλήξει στο σημερινό 4-3-3 που παίζει η Ιταλία, με τον Λούκα Τόνι
επιθετική «κωλόνα». Σύστημα αρκετά ευέλικτο, το οποίο όταν οι «ατζούρι»
αμύνονται μετατρέπεται σε 4-5-1, αφού τα εξτρέμ (Ντι Νατάλε και
Καμορανέζι) μπορούν άνετα να μετατραπούν σε ακραία χαφ. Από εκεί και
πέρα, η ομάδα ξεκινά από τον κίπερ, ο οποίος για καλή τύχη των
παγκόσμιων πρωταθλητών, είναι ο καλύτερος στον πλανήτη.
Ο
«Τζίτζι» Μπουφόν θα είναι ο φύλακας άγγελος των Ιταλών, και παράλληλα
θα κατευθύνει την αμυντική τετράδα που θα βρίσκεται μπροστά του, η
οποία περιλαμβάνει τους Τζαμπρότα (δεξιά) Γκρόσο (αριστερά)
Καναβάρο-Μπαρτζάλι (αμυντικό δίδυμο). Στη μεσαία γραμμή, τον άξονα
γεμίζουν τα τρία κεντρικά χαφ της Μίλαν, που ξέρουν το άθλημα και από
την καλή και από την ανάποδη: Αμπροζίνι, Γκατούζο και Πίρλο μπορούν να
επωμιστούν ρόλο τόσο αναχαιτιστικό όσο και δημιουργικό.
Τα μάτια
όλων όμως, θα είναι δίχως άλλο στραμμένα στον Λούκα Τόνι, ο οποίος
είναι και το μεγάλο αστέρι της ομάδας στη διοργάνωση αυτή. Ο Τόνι
προέρχεται από μία ανεπανάληπτη χρονιά, στην οποία έκανε πράγματα και
θαύματα με τη φανέλα της Μπάγερν. Ο επιθετικός από τη Μόντενα φέτος
σκόραρε 39 τέρματα σε όλες τις διοργανώσεις με τους Βαυαρούς, και είναι
ίσως η μεγαλύτερη επιθετική μηχανή γκολ στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή. Ο
Τόνι είναι δεινός σκόρερ, με εκπληκτική εκτέλεσε. Μπορεί να βάλει γκολ
με το δεξί, με το αριστερό, ή και με το κεφάλι. Ταυτόχρονα, παρά το
ύψος του, είναι πολύ γρήγορος και εξαιρετικός ακόμη και αν η μπάλα
είναι στο χόρτο. Το νου σας στον Ιταλό, που (αν οι "ατζούρι" πάνε
καλά), θέτει σοβαρή υποψηφιότητα για το χρυσό παπούτσι της διοργάνωσης.
 |
RSS feed Comments