Σε τούτο το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, δεν μπορείς παρά να χαρακτηρίσεις
φαβορί τους «τρικολόρ». Οι Γάλλοι κατεβάζουν μια πολύ δυνατή ομάδα στα
γήπεδα της Αυστρίας και της Ελβετίας, η οποία είναι ικανή να φτάσει
μέχρι τον τελικό της διοργάνωσης. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα
μπορούσαν το ίδιο εύκολα να αποκλειστούν στον πρώτο κιόλας γύρο, από τη
στιγμή που έχουν πέσει στον «λάκκο των λεόντων» μαζί με Ιταλία,
Ολλανδία και Ρουμανία...
Για τους «πετεινούς» πάντως, αυτή θα
είναι η τελευταία ίσως μεγάλη διοργάνωση στην οποία θα στηριχθούν σε
κάποιους από τους παίκτες της παλιάς μαγικής φουρνιάς, η οποία τους
έχει χαρίσει αμέτρητες χαρές από το 1998 και μετά. Αυτή περιλαμβάνει
παίκτες όπως ο Ανρί, ο Βιεϊρά, ο Μακελελέ, ο Τουράμ, οι οποίοι αν και
πλέον πλαισιώνονται από πάρα πολλούς διαφορετικούς παίκτες σε σχέση με
τους πάλαι ποτέ συνοδοιπόρους τους (Σανιόλ, Ζιντάν, Τρεζεγκέ, Μπαρτέζ,
Λιζαραζού, κλπ) συγκροτούν και πάλι τον βασικό κορμό της ομάδας.
Η
οποία ωστόσο, διαθέτει πληρότητα σε όλες τις θέσεις και πάρα πολύ
ταλέντο. Την ίδια ώρα, αυτή θα είναι και η πρώτη διοργάνωση για τους
δύο πιτσιρικάδες της Λιόν οι οποίοι αναμένεται να έχουν περίλαμπρο
μέλλον- τους Μπενζεμά και Νασρί, στους οποίους καλό θα ήταν να ρίχνουμε
δυο ματιές παραπάνω, αν και εφόσον πάρουν κάποιο χρόνο συμμετοχής από
τον Ντομενέκ.
Για τους Γάλλους, το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα αυτό
είναι σίγουρα μεγάλη πρόκληση, καθώς θέλουν πολύ να τριτώσουν το καλό
σε κατακτήσεις Euro, μετά τις κούπες του 1984 και του 2000. Ταυτόχρονα,
επιθυμούν να πάρουν και μια άτυπη ρεβάνς από τους Ιταλούς(το άλλο
μεγάλο φαβορί-που είναι στον ίδιο όμιλο!), οι οποίοι τους νίκησαν στον
τελικό του Μουντιάλ δύο χρόνια πριν, αλλά τους πήραν και την πρώτη θέση
στο γκρουπ των προκριματικών της διοργάνωσης.
Τέλος, η
ρετσινιά που τους κόλλησε η Εθνική μας το 2004 δεν έχει φύγει ακόμη,
και θα ξεπλυθεί μόνο αν μπορέσουν τέσσερα χρόνια μετά, στην ίδια
διοργάνωση, να περάσουν πέρα από τα προημιτελικά. Παραπάνω από ένας
λόγοι για διάκριση στους «μπλε» λοιπόν...
Ο ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ
Ο
Ραϊμόν Ντομενέκ ανέλαβε την Εθνική Γαλλίας μετά το φιάσκο του Euro 2004
στην Πορτογαλία. Μπορεί από τότε να την οδήγησε σε ουκ ολίγες νίκες και
επιτυχίες, με σημαντικότερη την παρουσία στον τελικό του μουντιάλ το
2006 όταν και έχασε το παγκόσμιο κύπελλο στα πέναλτι, ωστόσο ακόμη έχει
πάρα πολλούς επικριτές.
Στην Γαλλία πάρα πολλοί είναι οι
καλοθελητές που επιθυμούν να δουν τον Ντομενέκ να αποτυγχάνει για να
βγουν προς τα έξω ως... προφήτες. Ωστόσο, το αυτί του ομοσπονδιακού
τεχνικού των «πετεινών» δεν ιδρώνει και πολύ, αφού έχει μάθει από τότε
που προβιβάστηκε από τις «ελπίδες» των Γάλλων στην Ανδρών, να ζει υπό
το καθεστώς δαμόκλειας σπάθης.
Ο Ντομενέκ κατηγορείται ότι είναι
κυνικός καθώς και ότι διατηρεί ένα υπεροπτικό... μπλαζέ υφάκι, δίχως
όμως να το δικαιολογεί βάσει των προπονητικών του ικανοτήτων. Είτε έτσι
είτε αλλιώς όμως, ο Γάλλος έχει φέρει αποτελέσματα και κανείς δεν
μπορεί να μιλήσει για αυτό, ενώ μετά το κερδισμένο στοίχημα της ένταξης
του Ριμπερί στην Εθνική το 2004, έχει να κερδίσει άλλο ένα που έχει να
κάνει με τον αποκλεισμό του Νταβίντ Τρεζεγκέ από την 23αδα του τωρινού
Euro. Μένει να δούμε τι μέλλει γενέσθαι...
ΑΣΤΕΡΙΑ - ΤΑΚΤΙΚΗ
Η
Γαλλία εμφανίζει μια ομάδα στην οποία παντρεύεται πανέμορφα η εμπειρία
με το ταλέντο, και ο Ντομενέκ έχει στις περισσότερες θέσεις αρκετές
επιλογές. Οι τρικολόρ αναμένεται να παραταχθούν με κλασσικό 4-4-2, το
οποίο εμφανίζει δύο σημαντικά κενά. Το ένα από αυτά είναι κάτω από τα
γκολπόστ. Ο Γκρεγκορί Κουπέ αναμένεται να χριστεί βασικός σε αυτήν τη
διοργάνωση, είναι ένας καταπληκτικός πορτιέρο, όμως είναι γεγονός ότι
οι Γάλλοι δεν έχουν έναν κίπερ παγκόσμιας κλάσης που να εμπνέει το φόβο
κάτω από τα καρέ. Και αυτό ίσως να αποδειχτεί σημαντικό σε μια ομάδα με
αυτό το ειδικό βάρος.
Το άλλο κενό, εμφανίζεται στο κέντρο της
άμυνας. Εκεί όπου ο Γκαλάς με τον Τουράμ καλούνται να δικαιώσουν τις
προσδοκίες. Κανένας από τους δύο δεν βρίσκεται στην καλύτερη του φόρμα,
και ειδικά για τον Τουράμ τα πράγματα είναι δύσκολα. Ο Λιλιάν είναι
πλέον 36, τη χρονιά του με την Μπαρτσελόνα κάθε άλλο παρά γεμάτη τη
λες, και σαφώς δεν αποτελεί την εγγύηση που αποτελούσε κάποτε. Είναι
σίγουρο ότι για τη φανέλα με το εθνόσημο θα δώσει και την ψυχή του,
όμως θα πρέπει να δούμε αν αυτή είναι αρκετή.
Από εκεί και
πέρα, θέση στο αριστερό άκρο της άμυνας θα πάρει είτε ο φορμαρισμένος
Εβρά, είτε ο Αμπιντάλ, ενώ δεξί φουλ μπακ θα είναι μάλλον ο Φρανσουά
Κλερκ της Λιόν. Στη μεσαία γραμμή δύο «σκυλοπνίχτες», οι Βιεϊρά και
Μακελελέ δείχνουν ικανοί να αναχαιτίσουν οποιαδήποτε επίθεση του
αντιπάλου, χωρίς να είναι ανίκανοι να συνδέσουν και την άμυνα με την
επιθετική γραμμή.
Την δουλειά αυτή όμως θα την επωμιστεί κατά
κύριο λόγο ο Φρανκ Ριμπερί, η παρουσία του οποίου «γεμίζει» το δεξί
άκρο της μεσαίας γραμμής. Ο Ριμπερί θεωρείται ένας από τους καλύτερους
παίκτες στον κόσμο στη θέση του, όμως ευτυχώς για τους Γάλλους υπάρχει
και το αντίπαλον δέος στην αριστερή πλευρά, που ακούει στο όνομα Φλοράν
Μαλουντά. Ο Γάλλος πέρασε μια «επαγγελματική» χρονιά με την Τσέλσι, και
τώρα καλείται να ανεβάσει περαιτέρω τις μετοχές του.
Όλα αυτά
όμως ωχριούν μόλις κανείς φτάνει στην επιθετική γραμμή. Από τη μία, ο
Νικολά Ανελκά που έχει παίξει μπάλα υψηλών προδιαγραφών στη... μισή
Ευρώπη, και από την άλλη, ο «πολύς» Τιερί Ανρί συγκροτούν μια ασύγκρητη
γραμμή κρούσης. Είναι όμως ακριβώς έτσι τα πράγματα; Η αλήθεια είναι
πως όχι.
Ο Ανελκά από τότε που πήρε μεταγραφή για την Τσέλσι
πήρε και την κάτω βόλτα, με αποκορύφωμα το χαμένο πέναλτι στον τελικό
του Τσάμπιονς Λιγκ που έδωσε την κούπα στην Μάντσεστερ. Όσο για τον
Ανρί, είχε μια πολύ κακή σεζόν στη Βαρκελώνη. Παρόλα αυτά, ο «Τι-τι»
παραμένει ο σούπερ-σταρ των Γάλλων. Αυτό το Euro είναι η ευκαιρία του
να επανέλθει στο προσκήνιο, και σίγουρα ξέρει πολλούς τρόπους να το
κάνει. Με την απαράμιλλη ταχύτητα του, τον τρόπο που μυρίζεται το γκολ
και την εκρηκτικότητα που τον διακρίνει, παραμένει ένας από τους
κορυφαίους παίκτες στον πλανήτη αυτή τη στιγμή. Μένει να το αποδείξει
στο κορυφαίο επίπεδο...
 |
RSS feed Comments