 Να υπερασπιστεί το τρόπαιο του 2004, θέλει η Εθνική Ελλάδος, πράγμα
ιδιαιτέρως δύσκολο, αφού όλοι πλέον μας περιμένουν διαβασμένοι.
Το
2004 είχαμε το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού, γι’ αυτό και προχωρήσαμε
τόσο μακριά. Οι αντίπαλοι μας υποτίμησαν και το πλήρωσαν ακριβά, ενώ
τακτικά ο Ρεχάγκελ νίκησε κάθε αντίπαλο προπονητή στη σκακιέρα του
γηπέδου.
Η επανάληψη ενός τόσο μεγάλου επιτεύγματος είναι
απίστευτα δύσκολη. Η Ελλάδα πηγαίνει στα γήπεδα Αυστρίας και Ελβετίας
για να υπερασπιστεί την τιμή της περισσότερο και όχι για να ξανασηκώσει
το τιμημένο. Σε πρώτη φάση θα είναι μεγάλη επιτυχία να περάσουμε τον
όμιλο, κόντρα σε ομάδες όπως Ισπανία, Σουηδία και Ρωσία.
Πίστη
από τεχνικό τιμ, ποδοσφαιριστές και όλους τους Έλληνες οπαδούς υπάρχει
μεγάλη, ενώ σίγουρα έχουμε κερδίσει το σεβασμό των αντιπάλων μας, που
θα κρατούν μία… πισινή στον αγωνιστικό χώρο.
Όταν είσαι
Πρωταθλητής Ευρώπης και έχεις προκριθεί στα τελικά συγκεντρώνοντας του
περισσότερους βαθμούς από οποιαδήποτε ομάδα στα προκριματικά, τότε ναι,
έχεις κάθε λόγο να λογίζεσαι ως σπουδαία ομάδα που μπορεί να φτάσει
ψηλά.
Πριν το 2004, αγωνιστήκαμε ξανά σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το
1980, χωρίς να καταφέρουμε κάτι αξιόλογο, μένοντας απλά στα παιχνίδια
του ομίλου. Το προ τετραετίας όμως κατόρθωμα, δίνει αισιοδοξία για ένα
καλύτερο μέλλον της Εθνικής μας, μέσα από σταθερές πορείες και
αποδόσεις.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, το γεγονός ότι τον
προηγούμενο μήνα η Ελλάδα καταλάμβανε την 8η θέση στην παγκόσμια
κατάταξη της FIFA, για πρώτη φορά στην ιστορία της, κάτι που πιστώνεται
στους ποδοσφαιριστές και τον Ότο Ρεχάγκελ ή καλύτερα Ρεχακλή…
Για
να φτάσουμε ως τα τελικά, χρειάστηκε να αντιμετωπίσουμε ομάδες όπως
Μολδαβία, Νορβηγία, Τουρκία, Μάλτα, Βοσνία και Ουγγαρία. Μπορεί να
ξεκινήσαμε με ήττα 1-4 από την Τουρκία, μέσα στο στάδιο «Γ.
Καραϊσκάκης», αλλά η συνέχεια ήταν εντυπωσιακή. Νίκες που μας έφεραν
στην πρώτη θέση του ομίλου, με τους περισσότερους βαθμούς από κάθε
ομάδα των προκριματικών. Σε σύνολο 12 αγώνων είχαμε 10 νίκες, 1 ήττα
και 1 ισοπαλία (στη Νορβηγία), με απολογισμό τερμάτων 25-10 υπέρ μας.
Ο ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ
Ότι
κι αν γράψουμε για τον καλύτερο προπονητή που είχε ποτέ η Εθνική
Ελλάδος, θα είναι ελάχιστο. Ο Ότο Ρεχάγκελ κατάφερε μέσα σε 7 χρόνια να
ανεβάσει την Ελλάδα τόσο ψηλά, που πλέον τοποθετείται στις κορυφαίες
δυνάμεις του Ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Πέρα από την κατάκτηση του
τροπαίου και τον ανεπανάληπτο εκείνο θρίαμβο, ο Ρεχάγκελ μπόλιασε τους
διεθνείς μας με αγωνιστικότητα και ποδοσφαιρικό θράσος.
Ήρθε
στα μέρη μας το 2001 και ο πρώτος του αγώνας ήταν οδυνηρός. Ήττα με 5-1
από τη Φινλανδία! Τότε όλος ο Τύπος ζητούσε άμεσα αποπομπή του
Γερμανού! Που να ήξερε τι θα επακολουθούσε…
Σε 81 παιχνίδια στον
πάγκο της εθνικής μας, ο Χερ Ότο έχει 45 νίκες, 16 ισοπαλίες και 20
ήττες. Μοναδικό του μελανό σημείο, ο αποκλεισμός από τα τελικά του
Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006, όταν η ομάδα δεν έβρισκε ρυθμό και τα θετικά
αποτελέσματα μας είχαν ξεχάσει για λίγο.
Η εμπειρία του στην
άκρη του πάγκου είναι τεράστια και ορισμένες φορές σκέφτεσαι πως ίσως
εκείνος να είναι ο σταρ της ομάδας. Μεταδίδει πνεύμα μαχητή-νικητή
στους παίκτες του, αφού θεωρείται μετρ της ψυχολογίας, ενώ έχει δεθεί
τόσο πολύ με τους Έλληνες ποδοσφαιριστές που όλοι τον αποκαλούν σε
συνεντεύξεις του ως «πατέρα».Πρόσφατα ανανέωσε το συμβόλαιό του μέχρι
το 2010, κάτι που σημαίνει πως θα οδηγήσει καλώς εχόντων των πραγμάτων,
την ομάδα μας στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010.
ΑΣΤΕΡΙΑ - ΤΑΚΤΙΚΗ
Το σύστημα που ακολουθεί ο Ρεχάγκελ είναι το 4-3-3, που ορισμένες φορές μετατρέπεται σε 4-4-2.
Στο
τέρμα δεσπόζει η μορφή του Αντώνη Νικοπολίδη, που είναι το αστέρι της
ομάδας. Ήρεμος ακόμα και στα πιο δύσκολα σημεία του αγώνα, μεταδίδει
μία θετική αύρα στους συμπαίκτες του, ενώ πάντα είναι καθοριστικός όταν
η ομάδα απειλείται. Θα λέγαμε πως χρόνο με το χρόνο ωριμάζει σαν το
παλιό καλό κρασί.
Αμυντικά θα δούμε τέσσερις στην ίδια ευθεία,
με Κυργιάκο-Δέλλα κεντρικούς, δεξιά τον Σεϊταρίδη και αριστερά τον
Τοροσίδη. Στο κέντρο βρίσκεται ο αρχηγός μας, Άγγελος Μπασινάς, που
κάνει τα πάντα, κόβοντας και… ράβοντας, ενώ άξιοι συμπαραστάτες του θα
είναι οι Καραγκούνης και Κατσουράνης.
Μπροστά θα συναντήσουμε
τους Αμανατίδη, Χαριστέα και Γκέκα, με τον τελευταίο μοναδικό
προωθημένο. Πάγια εντολή του Ότο Ρεχάγκελ είναι η πίεση όλων των
ποδοσφαιριστών, που ξεκινάει από τον Γκέκα και καταλήγει στο Δέλλα…
Οι
παραπάνω αναμένεται να είναι οι 11 που θα αγωνιστούν κόντρα στη
Σουηδία, για το πρώτο ματς του 4ου ομίλου. Στην πορεία, ο Χερ Ότο, θα
έχει τη δυνατότητα να ρίξει στη μάχη πολλούς και αξιόλογους παίκτες,
αφού σε σχέση με το 2004, η Ελλάδα σήμερα έχει εναλλακτικές λύσεις που
κάλλιστα μπορούν να θεωρηθούν αλλαγές πολυτελείας. Ίσως δηλαδή δούμε
και κάποιο rotation από τον Γερμανό, αφού είναι γνωστό πως η κούραση
είναι μεγάλη και χρειάζονται όλοι απαραίτητες ανάσες.
Παίκτες-κλειδιά
πάντως πιστεύουμε ότι θα αποδειχθούν οι Κατσουράνης, Μπασινάς και
Καραγκούνης, αφού μετά την αποχώρηση Ζαγοράκη, η εθνική πονάει στο χώρο
του κέντρου και πρέπει να καλυφθεί το κενό του ηγέτη Θοδωρή. Είναι
τρεις παίκτες με διεθνείς παραστάσεις που μπορούν να ανταπεξέλθουν,
αρκεί να μείνουν συγκεντρωμένοι, έτσι ώστε να κρατούν και τις τρεις
γραμμές κοντά. Επειδή όμως η Ελλάδα δεν έχει σταρ και βεντέτες, θα
τονίσουμε ότι όλοι μαζί οι διεθνείς, αναμένεται να ξεχωρίσουν σε αυτά
τα παιχνίδια. Ο ένας συμπληρώνει τον άλλον, απλά ο νευραλγικός χώρος
του κέντρου θα αποτελέσει κριτήριο για μία καλή πορεία και πρόκριση από
τον όμιλο.
Κορυφαίος σε συμμετοχές: Θοδωρής Ζαγοράκης με 120
Πρώτος σκόρερ: Νίκος Αναστόπουλος με 29 τέρματα
 |
RSS feed Comments